ZELFBEELD

Regelmatig hoor ik dat kinderen/jongeren problemen hebben met hun “zelfbeeld”. Vragen rijzen rond ‘zelfvertrouwen, wie ben ik, wat kan ik, angsten op het gebied van sociale omgang met elkaar’, wat wil ik  …

Ook vinden jongeren het soms lastig om hierover te praten, dus heb ik een korte cursus ontwikkeld waarbij het uitgangspunt is  ‘er-aan-werken door middel van creatieve opdrachten’.

De cursus heet :        ‘Wie ben IK eigenlijk ?’

Voor wie:     jongeren vanaf 12 jaar

Wat :           Er wordt gewerkt aan eigen werkvormen bedoeld voor iedereen die graag meer inzicht wil krijgen in zijn/haar eigen IK. 

                  Wat kan ik, wie ben ik, wat wil ik, waar zitten mijn kwaliteiten, 

          mijn angsten etc.

Doel:           Inzicht in jezelf verkrijgen. (maar dat wel wil doen met enige luchtigheid, creatieve werkvormen, gesprekjes etc.

Voor jongeren die openstaan om te willen leren van anderen en natuurlijk zichzelf beter wil leren kennen.

Wil je graag meer weten over de inhoud van de cursus ? Neem dan contact op met Carla (info@buro-binnenste-buiten.nl of via 06-10306344

Belangrijk om te weten: je hoeft geen creatieve inslag te hebben, om hieraan deel te kunnen nemen.

Waar:          nader te bepalen; ergens in Geldrop

Wanneer:     bij 8 aanmeldingen gaan we van start !

               

                 

INTERACTIEVE AVOND

INTERACTIEVE AVOND :  

Wat is er toch aan de hand met mijn kind ?

                     

Voor wie:     ouders van “kinderen 09-13 jaar “

Wat:            een keukentafelgesprek

Wie:            Carla Kivits, creatief vaktherapeut, begeleider, coach van kinderen en jongeren. Zij geeft begeleiding met behulp van creatieve opdrachten. Haar aanpak is laagdrempelig, preventief en gericht op verandering vanuit een veilige omgeving met aandacht en respect voor elkaar.

                 

Doel:           laagdrempelige manier om problemen en mogelijke oplossingen te bespreken.

De inbreng van de ouders is hierbij belangrijk, om meer zicht te krijgen op de ervaringen die ouders hebben. Carla zal hier tijdens de avond op ingaan, zodat duidelijk wordt wat zij op een speelse en creatieve manier zou kunnen doen met haar aanpak, voor de kinderen en hun ouders.

Wanneer:     dinsdag 31 maart 20.00 uur

Waar:          U krijgt bij de aanmelding de gegevens door.

Graag vooraf aanmelden via de mail a.u.b. in verband met de beperkte ruimte.

Voor meer informatie kun je contact opnemen met Carla Kivits

06-10306344 of stuur een mailtje (info@buro-binnenste-buiten.nl)

IK WEET HOE HET VOELT OM ALLEEN TE ZIJN...

Voor brugpiepers, pubers of andere kinderen die zich hierin herkennen

Ik weet hoe het voelt om alleen te zijn;

ik weet hoe het voelt om heimwee te hebben,

ik weet hoe het voelt om je niet veilig te voelen.

Ik heb ook van alles meegemaakt maar laat dat niet zien aan de buitenwereld;

ik heb ook angsten gehad over van alles en nog wat.

Ik heb ook geen mega-zelfvertrouwen en ben geen grote prater

En dat maakt dat ik me soms ook onzichtbaar kan voelen…

EN DAAR BEN IK KLAAR MEE ; BASTA !!

Hoe fijn zou het zijn om voor kinderen en pubers die dat ook zo voelen iets te kunnen betekenen in de vorm van creativiteit, spel en drama.

Hoe fijn zou het zijn om hen uit dat isolement te halen en hen te kunnen laten voelen hoe eng het is en blijft, maar ook hoe mooi en fantastisch het is om te zien dat volwassenen dit ook nog steeds kunnen hebben.

En hoe fijn zou het dan zijn voor je kind of puber dat je dan kunt spelen met gevoelens en het toch durft te doen ondanks dat het eng is…

Dat je leert hoe je er mee om kunt gaan.

Dat je leert waar jouw kracht ligt

Dat je leert hoe je je kwaliteiten kunt benutten.

 Medio maart start een nieuwe korte cursus. Bel gerust voor meer informatie.

Hoe frustrerend is het als ouder, als je kinderen hebt die je graag wilt helpen maar je weet niet hoe ...

“je ziet dat het niet goed gaat thuis en ook op school loopt het niet lekker…”

Maar wat is de reden en waar zit nu eigenlijk precies de oorzaak ? Waarom voelt jouw kind zich niet fijn? Of voelt het zich niet veilig ?

Ligt de oorzaak in de thuissituatie, in de manier van omgaan met elkaar of is het iets anders en krijgt het kind er lichamelijke klachten van …

OF ligt het juist BUITEN het kind en zorgt de omgeving juist voor spanning ?

Waar moet je als ouder beginnen met je zoektocht ? 

Hoe fijn zou het zijn als er iemand is, die dan met je meezoekt... meespeelt, meekijkt...van buiten naar binnen en van binnen naar buiten.

Wat als je dan kleine puzzelstukjes aan elkaar kunt plakken, waardoor je je kind beter begrijpt maar ... dat je jezelf ook beter begrijpt ?

Wil je meer weten? Bel voor meer informatie of vul een aanvraagformulier in op de site www.buro-binnenste-buiten.nl

Carla

Pesten

Vanmorgen zat ik bij de fysiotherapeut en hoorde ik een moeder vertellen in de wachtkamer dat haar kind smorgens huilend naar school ging en huilend thuis kwam want ze werd gepest op school en wilde niet meer naar school...
De school beloofde telkens beterschap maar er veranderde klaarblijkelijk niets. De pester had het ook moeilijk en het gedrag van de pester werd daardoor recht gestreken. Het gepeste kind de dupe.

Een tijd geleden kwam er een jongeman in de praktijk en die werd ook gepest maar hij snapt niet waarom, want hij was voor iedereen aardig. De juf wist het wel; het ging om zijn kleding en zijn kapsel.. dat kon toch echt niet meer anno 2014. Ze durfde het alleen niet te zeggen tegen de moeder.

Een lezing bij het CJG over pesten via de computer en de telefoon. Dat neemt ook angstaanjagende vormen aan !

'Wat is dat toch met dat pesten', vraag ik me af ?

Er zijn op elke school pestprotocollen voorhanden, maar wat doen we ermee ? Is het zo dat dit alleen maar interessant is om te melden dat het er is of wordt er daadwerkelijk ook iets mee gedaan in bepaalde situaties ? En wanneer gaat het dan van start ? Wanneer wordt een kind dusdanig gepest dat het pestprotocol in gang wordt gezet ? Is daar een graadmeter voor of weten we dat eigenlijk zelf ook niet goed ?

Of is het zo dat we het pesten NIET zien ? Letten we nog wel op tijdens 'vrije situaties' in de pauze ? Of hebben leerkrachten het tegenwoordig zo druk met alles dat ze blij zijn dat ze even een kopje koffie kunnen nuttigen en adem kunnen happen ? Met alle respect voor de leerkrachten die gewoonweg teveel op hun bord hebben, maar moeten we dan niet bv. de pauzes op laten vangen door surveillanten ? Anders dan de normale leerkrachten ?

Ook in de krant stond afgelopen week een artikel over pesten. Alleen ging dat over leerkrachten die elkaar pestten! Dus vraag ik me af of deze pestende leerkrachten dan jouw kind moeten leren hoe ze met elkaar om moeten gaan ?

En wat als reguliere methodes om 'op een normale fatsoenlijke manier te reageren op pestgedrag niet meer helpen ? Als kinderen het steeds normaler gaan vinden om 'elkaar te gaan slaan', want anders houdt die ander niet op ?

Leven we voortaan in een wereld waarbij 'geweld regeert' of gaan we het aan met z'n allen op een andere manier ?

AUTISME

Wat ik met autisme heb ? Ik heb ALLES met autisme...
Ben ik autistisch ? nee, ik denk van niet. Maar ik heb me ook niet laten testen, bezit geen A-typische eigenschappen. Maar zoals je mogelijk weet (of niet) heeft iedereen wel iets autistisch in zich.
Ik leg het meestal uit aan de hand van de streepjescode van Colette de Bruin (van de methode ‘geef me de vijf’). Iedereen heeft zijn eigen unieke streepjescode, u kent ze wel van de producten, de bliepers bij de kassa..
Op deze code staan allerlei lijntjes, dikke en dunne lijntjes.

Als je nou bedenkt dat iedereen zo zijn eigen kwaliteiten heeft en dus ook positieve en negatieve kanten heeft. Met andere woorden sommige vaardigheden zijn ontwikkeld en soms kan iemand gewoon iets niet !
Zo moet je die code ook zien. De ene is goed in omgang met mensen, de ander is goed in theorie aanleren. De ene kan muziek maken, de ander is goed in computeren. Zo heeft iedereen eigen vaardigheden of kwaliteiten..... streepjes du, net als bij een streepjescode op een artikel in de winkel.
Als je naar iemand kijkt met een autistische stoornis, dan mist die misschien wat streepjes of ze zijn wat dunner dan andere streepjes. Maar ze zijn bij iedereen altijd anders; want ieder mens is uniek.
Wat je wel kunt zien of merken is dat iemand met autisme in vergelijking met een andere persoon met ASS ‘herkenbare streepjes heeft’. Maar blijft overeind dat iedereen anders is, dus dat geldt ook voor de ‘streepjescode’.

Of ik dan een autistisch kind heb ? (want dat hebben veel hulpverleners tegenwoordig... )
Ik ben toevallig bij deze doelgroep gekomen tijdens mijn opleiding aan de Hogeschool van Arnhem Nijmegen voor creatieve therapie.
Tijdens mijn stages op een SBO-school en een ZMOK school voor pubers, kwam ik veel kinderen tegen met autisme en adhd. Aangezien ze zich veilig voelde bij mij, kwam er ook meer openheid over probleempjes en angsten.
Aangezien ik het erg leuk vond om met deze doelgroep te werken, ben ik me verder gaan bekwamen.
Ik ben me dus gaan verdiepen in autisme.
Ik heb veel gelezen, workshops gevolgd, studiedagen bijgewoond over autisme en merkte dat het me heel enorm fascineerde.
Uiteindelijk ben ik na mijn studie gaan werken bij een organisatie in de begeleiding van autistische kinderen. In 2008 heb ik de stap gezet om een eigen praktijk te starten onder de naam Buro Binnenste Buiten.
Gestart als (creatief) therapeut , maar inmiddels uitgegroeid tot begeleider en autismecoach bij moeilijke gezinnen. Ik zie mezelf na een aantal jaren meer als ondersteuner bij opvoed- en communicatieproblemen, omdat dat meer de lading dekt van de doelgroep waar ik mee werk en alle vragen die ik op mijn pad om gezinnen te helpen, tegenkom.
Kinderen met autisme praten soms niet graag, maar denken in plaatjes... Als je dan kunt helpen door te gaan tekenen is dat een perfecte match !
Autisme heb je levenslang dus heb ik ontdekt dat het prettig kan zijn voor een kind met autisme dat er een coach met hem meeloopt gedurende zijn ontwikkeling. Dat er iemand is die hij vertrouwt en waar hij altijd op terug kan vallen.
Tenslotte wil ik nog eens benadrukken dat aansluiting vinden bij het kind toch het fijnste is met dingen uit zijn/haar eigen belevingswereld ? Dus als je kunt tekenen wat je bezig houdt of kunt uiten in klei waarom je boos bent dan heb je toch al de helft gewonnen ?