SURVEILLEREN TIJDENS DE PAUZE

Sinds een paar jaar geef ik samen met Ina Zeitlin, psychologe, een cursus voor kinderen om te leren zelf hun eigen problemen op te lossen.
Tijdens de opdrachten komen er soms dingen naar voren waarvan ik denk... 'misschien wel handig om dat eens te vertellen aan leerkrachten of ouders.

Zo vertelde laatst een knul dat hij ruzie had gehad op het schoolplein en hij goed had gereageerd op die ruzie omdat hij de ruziemaker had genegeerd. Vervolgens was hij niet boos geworden maar weggelopen uit de situatie om het toch even te gaan melden bij de leerkracht op het schoolplein die op dit moment 'surveillancedienst' had.
En wat gebeurde er ? Het voorval was niet 'gezien' en de jongeman in kwestie werd ook door de leerkracht 'niet gehoord'. Het werd afgedaan met 'misschien moet jij je excuses maar maken aan die andere jongen' !!!!!

Toen het gesprek vervolgens in de groep verder ging kwam ik erachter dat dit door alle kinderen wordt beaamd. Iedereen had er wel last van ! Leerkrachten deden toch niets als je om hulp ging vragen ! Ze liepen rond met koffie in de hand en stonden maar wat te kletsen met elkaar op het plein. ZE ZIEN HET TOCH NIET of JE KUNT HET WEL ZEGGEN MAAR ZE DOEN ER TOCH NIETS MEE  waren de antwoorden...

Allerlei woorden kwamen boven bij mij ; ontsteltenis, verbazing, is het zo erg ?
het zal toch niet waar zijn..

Vervolgens ontdekte ik nog iets anders..
Een jongen vertelde me van ruzie op het schoolplein waarbij hij de juf wel wilde roepen maar niet wist waar ze was ! Want ze hadden allemaal donkere jassen aan en hij wist dan niet zo snel waar hij de juf vandaan moest halen want ze zagen er allemaal hetzelfde uit.

TIP: voor leerkrachten: ZORG DAT JE OPVALT EN DRAAG VOORTAAN TIJDENS DE PAUZE-SURVEILLANCE EEN HERKENBAAR HESJE. (BV. ZO'N LICHTGEVEND GEVAL)

Wat maakt dat jij, voor jouw kind met zijn of haar specifieke probleem, kiest voor DIE ene specifieke hulpverlener ??

Waar ga je als eerste zoeken naar hulp voor je kind ?

Kies je voor de huisarts die je doorverwijst naar iemand? Bijvoorbeeld de psychiater ?

Of komt het eerste signaal via school ? En wat dan ? Ga je naar het Centrum voor Jeugd en Gezin met je probleem of wat doe je ?

Stel je komt op een schoolgesprek en de juf geeft aan dat ze zich toch wel zorgen maakt over jouw kind. Ter illustratie neem ik even een fictieve naam, bv. Max.

Max vertoont toch wat vreemd gedrag in de klas. Hij is wat druk en speelt veel alleen in de pauze.

De juf stelt voor om hem toch maar eens te bespreken met een deskundige.. Wat doe je dan ?

Je denkt ‘ ja maar er is toch niks met onze Max ?’ of wel… wat doe ik nu.. moet ik dan naar een psycholoog  ?? Hij is tenslotte pas 7….

Vaak is het dan zo dat je als ouders adviezen inwint bij vrienden of kennissen. Weet jij iemand of wat heb jij gedaan toen het mis ging met jouw zoon ? Wat geeft school voor advies of de huisarts. Wat doe je ? Wat wil jij ?

Dan heb je nog de zelfhulpzoekers.

Mensen die zelf op zoek gaan via internet. Wat is er te koop, waar kun  je allemaal naar toe met je kind. Wat zijn de kosten of wordt het vergoed ?

Wat wordt er in de buurt van je woonplaats allemaal aangeboden. Wie heeft er verstand van zaken of wie weet er meer van ? Kies ik voor speltherapie of voor beeldende vaktherapie ? Of voor psychomotorische therapie, een kindertherapeut of een muziektherapeut ? of iets totaal anders ? Iets alternatiefs misschien ?

Kun je dan zelf kiezen ?

Persoonlijk denk ik dat dat kan, maar blijf altijd goed kijken en luisteren naar jouw kind.

Waar baseer jij je keuze op ?

De keuze van anderen, je eigen keuze via internet, school, de huisarts, CJG, GGD of via via

En dan heb je iemand gevonden en dan ?

Wachtlijsten of snel geholpen worden. Kosten via de zorgverzekering vergoed of zelf betalen.

Tenslotte…. Soms kun je een keuze maken op basis van advies en is dat prima.

Soms kun je ook een keuze maken op basis van je eigen inzicht en gevoel. Welke keuze je ook maakt, je maakt op dat moment de keuze naar eigen goeddunken. Een keuze waarvan jij denkt dat dat past bij jouw kind.

Als je dan daadwerkelijk je keuze hebt gemaakt voor die hulpverlener is het belangrijk om goed te blijven kijk naar je kind.

Het is fijn als er een klik is tussen de hulpverlener en je kind. “Iets doen, iets maken en  sluit vaak goed aan bij kind-zijn. Het geeft lucht… het kind mag iets doen en hoeft niet perse continue te praten.  Het is prettig als het kind zich op zijn gemak voelt en zich open stelt om aan het probleem te werken.  Humor zorgt ook vaak voor verminderde spanning.

Vertrouwen groeit door de gesprekken die erop  volgen en het zelfvertrouwen neemt toe want er wordt aan iets gewerkt, zowel van buiten als van binnen….

Zo kom je verder en dat is uiteindelijk de bedoeling !

De goede voornemens voor 2014

Alle goeds voor 2014 met veel geluk en in goede gezondheid...


Ons leven is druk. We werken allemaal, we sporten, hebben verplichtingen, druk met van alles dus..
Ook onze kinderen hebben het druk en presteren staat daarbij vaak op de voorgrond. We willen nl. dat ze goede cijfers halen, een studie gaan volgen want ...

Termen als " goed in je vel zitten, houden van, iets samen opbouwen, complimenten krijgen'  kunnen we allemaal wel bedenken, maar DOEN WE ER OOK WERKELIJK IETS MEE ?

Leggen we allemaal de lat niet veel te hoog voor onze kinderen ?
Is presteren tegenwoordig niet hetzelfde als gelukkig zijn ?
Of is gelukkig zijn voor ons als ouders hetzelfde als ' als de rapportcijfers goed zijn, dan ben ik gelukkig"? Maar is jouw kind werkelijk gelukkig ?

Wanneer heb jij voor het laatst een goed gesprek gevoerd met jouw kind ?
Wanneer heb jij eens goed naar een tekening gekeken ?

Hoeveel complimenten geef jij weg per dag ?  Of benadruk jij alleen maar de negatieve dingen die je kind doet ?

Kortom.....
Kijk eens wat vaker naar je kind en probeer te ontdekken of het goed in zijn vel zit,waarom het goed in zijn vel zit of waarom juist niet ?
Waarom is het vaker boos of huilt het meer of maakt het meer ruzie met zijn broertjes of zusjes...
Wat doe jij met agressiviteit in jouw gezin ? Stuur je jouw kind naar zijn kamer, maar praat je het ook uit ? Zeg jij wel eens sorrie of vind je alleen dat je kind moet leren sorrie te zeggen ?

Zeg je genoeg ' ik hou van jou' ?

Sommige problemen kun je zelf oplossen, soms ook niet. ( omdat het probleem blijft bestaan of groter wordt)
Wacht dan niet te lang maar trek aan de bel !

Denk er eens over na..

WAT IK DOE MET KINDEREN ONDERSCHEIDT MIJ VAN ANDERE HULPVERLENERS

In de loop van de jaren dat ik werk als vaktherapeut merk ik elke keer weer dat mensen in mijn omgeving niet goed begrijpen wat ik nu eigenlijk voor werk doe. Iedereen weet ongeveer wel wat een  psycholoog doet of een fysiotherapeut maar een vaktherapeut of een creatief - beeldend therapeut is onbekend.... Terwijl een kindertherapeut al door de naam laat raden wat het is; iemand die iets doet met kinderen?
Er zijn nog wel mensen die weten dat een muziektherapeut iets met muziek doet en dat dat vaak wordt geassocieerd met dementie maar daar blijft het dan bij.

Het vak van 'vaktherapeut', want zo heet het tegenwoordig, komt voor binnen instellingen en ziekenhuizen, gevangenissen etc.  Het is een behandelvorm die gebruikt wordt in een dagprogramma.
Ik bied dat stukje apart aan in mijn praktijk omdat ik van mening ben dat 'iets maken' bijdraagt aan het zoeken naar oplossingen en het ontrafelen van een probleem.

WAT IK DOE MET KINDEREN ONDERSCHEIDT MIJ VAN ANDERE HULPVERLENERS,

Een kind maakt iets, vertelt er iets over, laat iets zien van zichzelf. Een kind geeft zich als het ware bloot en daar ga je op door tijdens de behandelingen. Een kind laat zich zijn emoties zien in een werkstuk.

M.a.w. ik help kinderen (en gezinnen)  met problemen in de breedste zin des woords.
Niet door te praten maar door iets met hen te gaan doen, iets te maken. Je oefent nieuw gedrag.
Een psycholoog praat de meeste tijd, een vaktherapeut doet iets met de ander.
Bijvoorbeeld als een kind steeds maar boos wordt en niet weet hoe hij daarmee moet stoppen of hoe ermee om te gaan dan kun je een kind met klei laten gooien. Bv. kinderen met adhd.
Maar je kunt dan ook concentratiemomenten inbouwen, beurten wisselen, een doel stellen, iets afbreken en iets nieuws opbouwen. Dat zijn tussendoelen die je gebruikt om te werken naar een eindresultaat.

De afgelopen jaren heb ik veel ervaring opgedaan met kinderen met autisme, adhd, en verliesproblematiek (scheiding/rouw of ziekte). Kinderen vinden het prettig om zich op een andere manier te mogen uiten, er is aandacht voor hen als persoon, hun problemen.
Kinderen leren inzien wie zij zijn en er wordt duidelijk wat ze willen leren of kunnen leren.

DECEMBERSPREUK

CRISIS OF KANS ?

Ik kan me herinneren dat deze vraag een van de eerste opdrachten was die ik kreeg toen ik in 2001 de opleiding ging volgen tot creatief therapeut en nu vind ik het wederom een toepasselijke titel.

Inmiddels ben ik 12 jaar verder, heel wat ervaring rijker, heb ik behoorlijk wat nieuwe kennis vergaard en heb ik veel nieuwe inzichten gekregen op het gebied van ontwikkelingsstoornissen, problematieken en ziektebeelden.

Daarnaaast ben ik sinds 5 jaar werkzaam als beeldend vaktherapeut (want zo noemen ze het tegenwoordig) in mijn eigen praktijk onder de naam Buro Binnenste Buiten.

EN ja, het is crisis, maar ik blijf ook optimistisch want ja, ik zie nog steeds kansen !

Er zijn ontzettend veel kinderen en volwassenen met problemen en die zoeken hun weg in zorgland. Met de komende veranderingen in de zorg die nu richting de gemeenten zelf gaat, wordt dit mogelijk nog een groter probleem. Want wie gaat nu bepalen waar jouw kind de juiste zorg krijgt ?

Waar is een kind bij gebaat ? Wanneer wordt een kind goed geholpen ? Wanneer wordt je als ouder gehoord en gezien?

Ik zie veel complexe gezinnen met diverse ontwikkelingsstoornissen die ik probeer te helpen door te luisteren, te kijken, te zoeken naar oplossingen.

Ik denk dat een kind zich op zijn gemak moet voelen bij een therapeut en het gevoel moet hebben dat ie gehoord EN gezien wordt. Er moet een verandering tot stand gebracht worden; een boos of verdrietig kind moet in beweging komen…

Hoe doe ik dat dan ?

Door een kind iets te laten maken; iets te laten DOEN ! Uit het hoofd komen en in beweging brengen…

Om dit te begrijpen moet je het zelf ERVAREN !

Dus bij deze een uitnodiging:

Ik wil geinteresseerden, doorverwijzers en ouders, uitnodigen om te komen proeven, voelen, in beweging komen zodat je zelf ervaart wat beeldende therapie nou eigenlijk inhoudt en wat het allemaal teweeg brengt.

Ken je iemand die hier interesse in heeft ? Ken je ouders die dit interessant vinden voor hun kind ? Stuur het bericht dan alstublieft door….

KOM dan gewoon naar DE PROEVERIJ op 10 december tussen 19.00 – 21.00 uur

aan de Mierloseweg 40 (eerste etage) te Geldrop.

Voor meer informatie, bel Carla of stuur een mailtje. (06-10306344 of info@buro-binnenste-buiten.nl)

Het zou fijn zijn als je vooraf laat weten of je komt en met hoeveel mensen zodat ik weet op hoeveel mensen ik kan rekenen !

WAT DOE JE MET BEELDENDE THERAPIE ??

Geldrop, 11 november 2013                                           

Als beeldend vaktherapeut, voorheen noemde men het creatief therapeut, help ik kinderen en pubers met problemen waar ze zelf niet meer uitkomen, door ze iets te laten doen met behulp van allerlei materialen.

Een psycholoog praat. Een beeldend therapeut DOET iets met het kind waardoor het zich uit op een andere manier. Het gesprek volgt vanzelf..

Bv. als een kind boos wordt en niet meer weet hoe om te gaan met die boosheid.

Het kind kan alleen nog stampen of gillen. Bij beeldend therapie mag het kind dan met klei gaan gooien waarbij de volgende onderdelen belangrijk zijn:

• -       leren om stevig te staan
• -       afspraken maken over wat we gaan doen, hoe we dat doen, welke regels er gelden
• -       om beurten gooien, zodat het kind op zijn beurt moet leren wachten
• -       samen een gericht doel bespreken
• -       concentratie nastreven,
• -       focussen
• -       boosheid uiten door met klei op een kartonnen schijf te gooien tegen de muur.

Dit kan bv. voor kinderen met adhd een hele prettige manier zijn, om te leren omgaan met al die dingen die hierboven genoemd staan en waar het kind last van heeft in het dagelijkse leven thuis en op school.

Denken wordt doen. Het kind komt in beweging en ervaart spelenderwijs hoe het op een andere manier zijn probleem kan oplossen.

Doordat kinderen in beweging komen, ervaren ze plezier, kunnen ze zich uiten, is er aandacht voor het probleem en wordt er vervolgens duidelijkheid en structuur geboden.

Als je daarna de transfer kunt maken naar het thuisfront (en naar school) omtrent uiten van boosheid door samen een goede oplossing te bedenken tijdens schooluren, is de cirkel rond.

Ik help kinderen inzien wie ze zijn, waar ze goed in zijn en wat ze kunnen, maar ook waar ze moeite mee hebben of zouden willen leren. Ze krijgen inzicht in hun eigen problematiek. Het resultaat is dan dat het kind heeft geleerd om anders om te gaan met zijn boosheid en dit ook kan toepassen buiten de therapieruimte.

Met welke problemen kun je terecht bij Buro Binnenste Buiten ?

Als het kind moeite heeft met emoties, concentratieproblemen, zelfbeeld of weinig zelfvertrouwen heeft. Daarnaast is Buro Binnenste Buiten gespecialiseerd in kinderen met autisme.